Pacanów

Stając w równym szeregu rodziny strażackiej przy trumnie znanej i szanowanej osoby, zasłużonej dla jej grona strażaków-ochotników regionu odprowadziliśmy go na miejsce wiecznego spoczynku na cmentarz parafialny w Pacanowie 20 stycznia.

Był on od początku swojej ochotniczej służby w Ochotniczej Straży Pożarnej w Pacanowie, którą rozpoczął w roku 1954 i do chwili śmierci aktywnym strażakiem, pasjonatem strażactwa, wierny wiodącemu przesłaniu tej organizacji – „Bogu na chwałę, ludziom na pożytek”.

Mąż, ojciec dwóch synów, którym zaszczepił od dzieciństwa swoją pasję, a którą dziś obaj aktywnie kontynuują przejmując dorobek i doświadczenie ojca – Adam – kierowca pojazdów bojowych OSP Pacanów, zastępca naczelnika jednostki, - Marek – aspirant sztabowy, dowódca sekcji,  funkcjonariusz w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Busku-Zdroju i jednocześnie członek OSP Pacanów, skarbnik jednostki.

Obaj mieli w osobie ojca dobrego i rzetelnego nauczyciela strażackiej profesji, doświadczonego w wielu akcjach ratowniczych, utrzymywania w gotowości sprzętu i wyposażenia strażackiego. Z tego doświadczenia korzystały kolejne pokolenia strażaków ochotników OSP Pacanów, których wprowadzał do służby i wdrażał do zadań.

 Ś.p. druh Stanisław uczestniczył w  wielu akcjach ratowniczych i jako ratownik i potem przez wiele lat kierowca samochodu bojowego. Dowodził zastępem pacanowskich strażaków w największej w Polsce akcji ratowniczej – wielkiego pożaru lasów w Kuźni Raciborskiej. To tam sprawdziła się w działaniu niemal pedantyczna dbałość druha Stanisława o sprawność samochodu i sprzętu gaśniczego, gdzie w walce z żywiołem właśnie sprzęt i jego niezawodność zdecydowały o powodzeniu działań a naszym strażakom pozwoliła wrócić do jednostki bez strat i uszkodzeń. Był wymagającym po tym doświadczeniu dla młodego pokolenia druhów OSP Pacanów wchodzącego do służby właśnie w dbałości o sprzęt i tą cechę przekazał swojemu synowi Adamowi, który przejął od ojca obowiązki kierowcy wozów bojowych. Druh Stanisław Poniewierski  był dla strażaków nie tylko macierzystej jednostki ale też jednostek ościennych otwarty na pomoc, doradę, konsultacje. Wpisał się złotymi zgłoskami w historię dziś już ponad stuletniej OSP Pacanów i jednostek OSP gminy Pacanów.

Lubiany, szanowany za swoją pasję, wiedzę, doświadczenie i serdeczny stosunek do ludzi.

W trakcie uroczystości stulecia OSP Pacanów wyróżniony najwyższym odznaczeniem organizacji – Złotym Znakiem Związku OSP RP. Żegnając go składamy  podziękowanie za jego trwały,  wieloletni wkład w życie lokalnej społeczności i rodziny strażaków – ochotników.

Odszedł od nas doświadczony strażak, który swoją pasję, zamiłowanie rozwijał  i pielęgnował do śmierci. Czołem druhu – śpij spokojnie.

Strażacy - uczestnicy ceremonii pogrzebowej.

/Robert Gwóźdź/